Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2021

“ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ”, 1 Aλήθεια + 10 ψέματα = 1 Αλήθεια

 


Γράφει ο 

Κομπλίτσης Αποστόλης 
"Ακαρνάνας"

Καλό είναι το πανηγύρισαν και έχει όμορφες εικόνες.

Αρχέγονοι χοροί καλά κρατούν και τα τραγούδια σας όπως εσείς το λέτε έχουν κάποιους κανόνες!!

 Κ’ όσο τα χρόνια φεύγουνε καινούρια και καινούρια λόγια έρχονται λές και θα μείνετε στη γη χρόνια και αιώνες. Πολλά είναι τα λόγια σας και το στόμα σας αφρίζει σαν το φεγγάρι που κάθε τόσο χάνετε κ’ όμως ξαναγιομίζει!!! .....

 
Διαβάστε περισσότερα »

Σαν έρχεται το πρωινό και ο χώρος στενεύει φέγγει μόνο του τη γη και όλους μας δροσίζει.

 Ξάφνου, χάνεται σιγά-σιγά στην άκρη τ’ ουρανού σαν μακρινό αστέρι, καθώς ο ήλιος τη δροσιά αρχίζει να φωτίζει. Τότε είναι που σε κάνει να σκεφτείς για τούτο δω τον κόσμο, όλα του είναι όμορφα είναι σωστά .

Και που ο άνθρωπος κάνει λάθος ??? !!! Σαν ορμητικό ποτάμι είναι τα λόγια του με μιας σε παρασέρνουνε σε ονείρατα και πράξεις. Όμορφα λόγια όμορφα τα λέει. Μα μέσα στην φούρια την τρελή κρύβουνε το φως και για να λογίσεις το κακό πρέπει πολύ να ψάξεις.

 Περνούν οι μέρες και βλέπεις απο μακριά το όνειρο να πλησιάζει. Έρχεται και στο ξύπνιο σου και είναι στολισμένο χαρά να σε φιλέψει και αναφωνείς όλο χαρά, επιτέλους κάτι καλό θα γίνει σε τούτο εδώ τον τόπο έστω και με γλυκόλογα που δεν έχουνε και κόπο!!!

 Πάλι από το αγνάντιο θωρείς και έρχονται δυο-τέσσερα-έξι μάτια σκοτεινά. Χολή και μίσος στάζουνε λες και έρχονται από άλλους χρόνους, άλλες εποχές όπως έβλεπε ο Νέρωνας τη Ρώμη που καιγότανε από μακριά. Κει εδώ πάει χάνεται το όνειρο. Μπροστά σου βλέπεις πάλι να ξαγναντίζει το κακό. Βλέπεις τον άνθρωπο να συμπεριφέρεται σαν άγιο θεριό. Ίσως για ένα καπρίτσιο ή για συμφέρον του προσωπικό.

Τι φταίει και τι ένστικτο νοσηρό τον άνθρωπο οδηγεί και ένας για τον άλλονε καλό λόγο δεν βρίσκει να πει

Όλοι φαντάζονται εφήμερη ζωή και υστεροφημία!!!

Μα πως να το αποκτήσουνε όταν τρέφονται και ζουν μόνο με την αδικία.?

Και να πως χάνεται το όνειρο που εσύ πιστεύεις ότι είναι για τον τόπο σου καλό.

Μέσα από ένα έργο μια σκηνή και από έναν κόσμο τόσο διαφορετικό. Έτσι σαν ένα παραμύθι κυλάει η ζωή που πολλές φορές δεν προλαβαίνεις να τα δεις .

Όλα όσα αποκτάς είναι δανεικά και τα χρωστάς. Το καλό είναι να δημιουργείς και τα παλιά να τα κρατάς!!! Όπως λέει και ένα γνωμικό (το στάρι είναι για τα περιστέρια και το ψοφίμια  για τα όρνια ) τα πρώτα, σύμβολο ειρήνης τα δεύτερα αρπακτικά…
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: