Στη βόρεια ακτή του κόλπου, παραλίες γεμίζουν με κομμάτια φελιζόλ. Στα θολά νερά του, η έλλειψη οξυγόνου απειλεί τη θαλάσσια ζωή. Και στα δίχτυα των ντόπιων ψαράδων, τα ψάρια είναι όλο και λιγότερα....
Ο Αμβρακικός, χαρακτηρισμένος στα χαρτιά ως εθνικό πάρκο, προστατευόμενος υγρότοπος και θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή, θα έπρεπε να αποτελεί καταφύγιο για τη θαλάσσια ζωή. Όμως, ρινοδέλφινα που απειλούνται με εξαφάνιση, καρέτα-καρέτα και αργυροπελεκάνοι μοιράζονται τα ίδια νερά με 19 ενεργές και 11 εγκαταλελειμμένες μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας.
Και παρά την περιβαλλοντική πίεση που ήδη δέχεται η περιοχή, η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει την περαιτέρω επέκταση της βιομηχανίας.
Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη παραγωγός χώρα εκτρεφόμενων ψαριών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράγει περισσότερους από 120.000 τόνους ψαριών τον χρόνο, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων εξάγεται. Η ανάπτυξη της ιχθυοκαλλιέργειας αποτελεί βασικό κομμάτι της ευρωπαϊκής στρατηγικής για τη «γαλάζια οικονομία».
Στον Αμβρακικό, όμως, αυτή η ανάπτυξη συναντά ένα κρίσιμο όριο: τις αντοχές ενός ήδη επιβαρυμένου οικοσυστήματος.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τι λες γι αυτό αγαπητό Ξηρόμερο