Μπάμπης Α. Τσελεπής «Μνήμην ποιεῖσθε τῶν Κοιμηθέντων»

Φώτης Γ. Μπρούμος

Μπάμπης Α. Τσελεπής
«Μνήμην ποιεῖσθε τῶν Κοιμηθέντων»

Τέτοιες μέρες ήταν – 2 Οκτώβρη 2020 έγραφε το ημερολόγιο – που ένας καλός μας φίλος μετοίκησε απ’ τον επίγειο Παράδεισο Αμαρουσίου σ’ αυτόν της Ουρανούπολης. Αυτός που εδώ κάτω τον χειροκροτούσαν οι φίλοι του και τώρα θα τον καμαρώνει η σιωπή του Ουρανού....

Μπάμπης  Α.  Τσελέπης  το όνομά του και γενέθλια γη του ο Πρόδρομος Ξηρομέρου.  

Κρατούσε μέσα του τη λεβεντιά των ψηλομέτωπων Ακαρνανικών ορέων, ο ωραίος αυτός Ξηρομερίτης, ευσταλής και ασίκης. Ευλογημένη η περπατησιά του στη ζωή με την προσφορά του στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Αγάπησε τον τόπο του – υπήρξε Πρόεδρος του σωματείου προστασίας της Βελανιδιάς (ΞΕΛΟΤ) και πάλεψε γι’ αυτόν.

Του ταιριάζουν οι στοίχοι του ποιητή:

«Όλο το βιος κι η προίκα του, ένας καημός στα στήθια 

κι ο τόπος που τον γέννησε η δυνατή του αλήθεια.».

Έζησε σεμνόπρεπα και τίμια σε υψηλούς βαθμούς ποιότητας και τάξης. ΄Αριστος κατ’ αρετήν και ήθος. Ολιγαρκής και λιτός πελταστής της ζωής. Στη μνήμη μας μένουν οι αρετές του: η ευγένεια, η αγάπη, η αξιοπρέπεια, η συνέπεια, η απαράμιλλη ευγλωττία του και η δυνατή μνήμη του που θα οφείλονταν σε μια ιδιαίτερα τέλεια νευροεγκεφαλική κατασκευή.

Αυτός ο άνθρωπος πλήρωσε τις ψευδομαρτυρίες όλες αυτών που σ’ όλη τους τη ζωή είναι πρωταθλητές στο αγώνισα της διαβολής και την ακρισία επίορκων και απάτριδων πατριδοκάπηλων με φυλάκιση 7 ετών (2.329 ημερών), καταδικάζοντάς  τον  σε 10ετή κάθειρξη. Αποφυλακίσθηκε χάριν της αμνηστίας. 

Δεν  εξαργύρωσε, όπως  πολλοί  άλλοι, την  κακοτυχία  του  στα  χρόνια

της δικτατορίας που την προκάλεσαν οι ποντικάνθρωποι της συκοφαντίας. «Οι Αχρείοι δεν είναι πάντα έξυπνοι, ούτε οι δικτάτορες έχουν πάντα δίκιο» έλεγε ο Τσώρτσιλ.

Τούτοι οι ελεεινοί και τρισάθλιοι τού κλεψαν τη νιότη του. Του στέρησαν τις χαρές, τις ελπίδες, τα όνειρά του.

Αν θέλουμε να υπακούσουμε στο Ευαγγελικό: «Δικαιοσύνην μάθαιτε οι παροικούντες την γην» και στο Πατερικό: «Πρώτη των ευεργεσιών το επαινείσθαι τα καλά», τότε η απόδοση μνήμης και τιμή σ’ αυτόν αποτελεί χρέος μας. 

Στεκόμαστε με σεβασμό κι ευλάβεια στη μνήμη του. 

Τούτη  η  αναφορά  μας  ας είναι άσβεστο ψυχοκέρι και  μνημόσυνο στη  μνήμη  και  στο  έργο  του κι εμπόδιο στο χρόνο, που θα προσπαθεί να τα επιχώσει.

Φώτης Γ. Μπρούμος

ΑΘΗΝΑ

5.10.2026