Δημήτρης Τριπολιτσιώτης : Η Λάκκα της Παναγίας. Πάει πολύς χρόνος. Περπατάει δύο αιώνες τώρα.

 

Γράφει ο Τριποτσέρης Δημήτρης.

Δημότης Δήμου Ξηρομέρου.

Πρώην Εκπαιδευτικός.

Άνθρωποι μεγάλωσαν και γέρασαν και πέθαναν. Και ήρθε η άλλη γενιά και η άλλη γενιά και η άλλη. Και μιλούν και δείχνουν και ξέρουν και οι παλιοί και οι νέοι μια άυλη υπόσταση!...

Όλοι την γνωρίζουν και ας μην «υπάρχει». Είναι η «Λάκκα της Παναγίας» στην Κανδήλα. Την ονειρεύτηκαν, τη σάρκωσαν στο μυαλό τους, την σχεδίασαν. Την περπατούν κιόλας. Και συνεχίζουν «στου κύκλου τα γυρίσματα». Στον τόπο και στο χρόνο και την περιμένουν!

Είναι η «Λάκκα της Παναγίας». Όταν μιλάμε για πολιτισμό, για συνέχεια, για ζωντανή σύνδεση με το χθες, για γνήσια ζωογόνο σχέση με το αύριο, για τη δύναμη της προφορικής λαλιάς, για την αντοχή της γλώσσας, τότε ορίζουμε τη «Λάκκα της Παναγίας». Και η «Λάκκα της Παναγίας» είναι δυνατή ως ανάμνηση και όραμα γιατί επιμένει και στη συνάντηση και στη σάρκωση.

Εδώ και λίγα χρόνια η «Λάκκα της Παναγίας» δεν υπάρχει μόνο στο στόμα, το μυαλό και τη ψυχή των Κανδηλιωτών. Υπάρχει και στο δικό της χώρο, με συμβόλαιο! Και κανένας δεν μπορεί να της τον στερήσει. Εκείνο που πλέον περιμένει από μας είναι η Λάκκα της Παναγίας να γίνει συνάντηση και χαρά και ομορφιά για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Κανδήλας.

Άλλωστε, όπως λέει και ο Μόντης για την Παναγία: «Μιλῆστε Της ἐλεύθερα, πῆτε Της. Εἶναι δικιά μας, ξέρει». Και η «Λάκκα της Παναγίας» περιμένει την απάντησή μας για να μην την πάρει η αβλεψία, η ασκεψία, ο χρόνος.

Να, τώρα, πέρασε και η γιορτή της και μελαγχόλησε.