Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

Στραβός είναι ο Γιαλός: Η βεβαιότητα είναι κάτι το υποκειμενικό και όχι κριτήριο αλήθειας.



     Ένας εξαιρετικός ρήτορας μπορεί να προσφέρει ένα αισιόδοξο μήνυμα, που να είναι για όλους εξαιρετικά διαφωτιστικό αλλά και πειστικό. Ως γνώστης του λόγου και της ρητορικής, έχει την ικανότητα να πείθει, με τα επιχείρημα που έχει αναπτύξει, τη σύνταξη και την πολύπλοκη διατύπωση, γεγονός που τον κάνει για τους άλλους, να φαντάζει ο γνώστης των πάντων, οδηγώντας τους, στο να τον θαυμάζουν και να υποστηρίζουν τις θέσεις του, με εξαιρετικό ζήλο......

Ας διαβάσουμε μία ιστορία, για ένα τέτοιο ρήτορα κάπου στον κόσμο μας. Μία φορά και ένα καιρό (όπως στα παραμύθια), υπήρχε ένας ρήτορας, που είχε το χάρισμα της πειθούς και την ικανότητα να πείθει με το λόγο του, τους άλλους. Περιπλανώμενος σε διάφορους τόπους, είχε εμπλακεί σε ένα εσωτερικό ταξίδι, ασκώντας τη ρητορική τέχνη της πειθούς, ώστε να συγκεντρώσει εμπειρίες, με το πως μπορεί να επηρεάζει τα συναισθήματα και τις αντιλήψεις των συνομιλητών του. Βρέθηκε λοιπόν τη νύχτα σε ένα χωριό, και κατευθύνθηκε προς το πανδοχείο, όπως παρατήρησε όλα τα παράθυρα ήταν κλειστά, με τους χωρικούς να είναι μέσα στη ζεστασιά, να μιλούν και να διασκεδάζουν. Γρήγορα λοιπόν ο ρήτοράς μας έγινε ένα κομμάτι σε αυτή τη συγκέντρωση των χωριανών. Μάλιστα ήταν τέτοια η δεινότητα του λόγου του, που γρήγορα απόκτησε φανατικούς οπαδούς, οι οποίοι υποστήριζαν κάθε του λόγο.

Ο ρήτορας μας λοιπόν, τότε αποφάσισε να προσπαθήσει να πείσει τους παρευρισκόμενους ότι έξω δεν είναι νύχτα, αλλά μία όμορφη μέρα, και επειδή έχουν τα παράθυρα κλειστά, δεν μπορούν να το καταλάβουν όλοι όσοι ήταν μέσα στο πανδοχείο. Άρχισε να βρίσκει τα στοιχεία, που μπορούσαν να πείθουν, χρησιμοποίησε ξένες λέξεις, αλλά και μαρτυρίες από τους οπαδούς του, που τον θαύμαζαν. Με τον τρόπο αυτό, έπλεξε το μανδύα ώστε να πείσει όλους ότι δεν είναι νύχτα, αλλά ημέρα, με τα φαινομενικά αποδεικτικά επιχειρήματα που παρείχε ο ίδιος, και πραγματικά το κατάφερε.

Ο ρήτορας αυτός, αφού ικανοποίησε τον εγωισμό του, γιατί πραγματικά αυτός ήταν ο λόγος που το έκανε, έφυγε από το πανδοχείο αφήνοντας τους παρευρισκόμενους να ζουν το παραμύθι τους. Όπως όλα τα παραμύθια όμως τελειώνουν, έτσι και αυτό είχε ένα απότομο τέλος για τους κατοίκους, αφού όταν βγήκαν για να πάνε στις οικίες τους, διαπίστωσαν ότι είναι νύχτα, και στην ουσία είχαν εξαπατηθεί.

Εν κατακλείδι και για να αρμενίζουμε σωστά, θα πρέπει τόσο η διοίκηση όσο και η αντιπολίτευση να ασκείται μέσω θεσμών και τύπων που έχουν θεσπιστεί, ώστε να εξασφαλίζει την ενίσχυση της διαφάνειας, την ανταλλαγή των απόψεων και την καταγραφή τους στις αποφάσεις, με σκοπό, εφόσον όλοι επιδιώκουν και λειτουργούν με γνώμονα το δημόσιο και κοινό συμφέρον, οι όποιες ενέργειες να αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των δημοτών, αυτός άλλωστε αυτός είναι και ο σκοπός που κάποιοι ασχολούνται με τα κοινά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τι λες γι αυτό αγαπητό Ξηρόμερο