Δευτέρα, 5 Απριλίου 2021

ΜΟΝΟΚΟΝΤΥΛΙΑ : Γράφει ο Άρης Μπιτσώρης ...


Μετά από χρόνια σ’ είδα πάλι στο μετρό
είχες το ίδιο το μυστήριο το βλέμμα
ώμο με ώμο καθισμένοι στο συρμό
μα δυο κουβέντες είπαμε ως το τέρμα.....

Πες μου πώς γίνεται με μονοκοντυλιά
να σβήνεις της ζωής τόσες σελίδες
αυτές που γράψαμε σε μία αγκαλιά
με όνειρα, με όρκους, με ελπίδες;

Εσύ ανέκφραστη, απόμακρη, ψυχρή
σου μίλησα κι αδιάφορα είπες ¨γεια σου¨
¨πώς τα περνάς¨, ρωτώ ¨στη νέα σου ζωή¨
είπες ¨καλά¨, κοιτώντας τα χαρτιά σου.

http://arisbitsoris.blogspot.com/

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Άρη έτσι χάσεις το τρένο τελείωσε το παραμύθι

Ανώνυμος είπε...

Άρη έτσι και χάσεις το τρένο τελείωσε το παραμύθι

Ανώνυμος είπε...

Τι νομιζεις Άρη
ότι στα αισθήματα υπάρχει βεβαιότητα και αμοιβαιότητα.

Ανώνυμος είπε...

αυτά όλα τα "αισθηματα" δηλαδή είναι θεωρίες για ... αγρίους.

Ανώνυμος είπε...

Θα μπορούσε να γίνει και ωραίο ζεϊμπέκικο

Ανώνυμος είπε...

Τι ζεϊμπέκικο μας λές ?
εδώ τον Άρη στο τρένο τον χόρεψε στο ταψί

Ανώνυμος είπε...

κι' άλλο χορό θέλει ?

Ανώνυμος είπε...

ΕΑΝ ΆΡΗ ΣΟΥ ΑΡΈΣΕΙ ΧΟΡΟΣ
ΝΑ ΠΗΓΑΊΝΕΙΣ ΕΚΕΊ
ΝΑ ΣΕ ΧΟΡΕΎΕΙ ΖΕΪΜΠΕΚΙΑ ΣΤΟ ΤΑΨΊ

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΊΡΝΕΙΣ ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΦΙΛΙ