Αδιανόητη απόφαση της κυβέρνησης για περικοπή συντάξεων σε συνταξιούχους ελαιοπαραγωγούς

Ερώτηση προς την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κατέθεσε ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και Αναπληρωτής Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, Μίλτος Ζαμπάρας, αναδεικνύοντας το σοβαρό ζήτημα των εξοντωτικών προστίμων που επιβάλλονται σε συνταξιούχους ελαιοπαραγωγούς....

Η Ελλάδα αποτελεί μια κατεξοχήν ελαιοπαραγωγική χώρα, όπου η καλλιέργεια της ελιάς δεν είναι απλώς οικονομική δραστηριότητα αλλά βαθιά ριζωμένη παράδοση. Σε κάθε γωνιά της περιφέρειας, χιλιάδες οικογένειες διατηρούν μικρές εκτάσεις με ελαιόδεντρα, που συχνά καλύπτουν μόνο τις ετήσιες ανάγκες σε ελαιόλαδο και όχι κάποια ουσιαστική εμπορική δραστηριότητα.

Από τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους, ωστόσο, τίθεται σε ισχύ η υποχρέωση καταγραφής όλων των ελαιοπαραγωγών στο Ελαιοκομικό Μητρώο, σύμφωνα με την Κοινή Υπουργική Απόφαση 77979/2025. Οι ιδιοκτήτες ελαιώνων οφείλουν να υποβάλλουν ετήσια δήλωση συγκομιδής – ακόμη και όταν αυτή είναι μηδενική – καθώς και να δηλώνουν τυχόν αγροτικό εισόδημα τόσο στην εφορία όσο και στον ΕΦΚΑ, ιδίως όταν πρόκειται για συνταξιούχους.

Είναι εύλογο και θεμιτό να υπάρχει έλεγχος και καταγραφή της αγροτικής παραγωγής. Ωστόσο, τα πρόστιμα που προβλέπονται για την παράλειψη των παραπάνω δηλώσεων είναι πλήρως δυσανάλογα προς το μέγεθος της ιδιοκτησίας και το ύψος του εισοδήματος. Σε πολλές περιπτώσεις, συνταξιούχοι που διατηρούν ελάχιστα ελαιόδεντρα για ιδιοκατανάλωση κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με ποινές που φτάνουν έως και την περικοπή δώδεκα μηνιαίων κύριων και επικουρικών συντάξεων.

Μια τέτοια εξέλιξη αποτελεί συντριπτικό πλήγμα για χιλιάδες ηλικιωμένους συμπολίτες μας, των οποίων το εισόδημα συχνά δεν επαρκεί για την κάλυψη βασικών αναγκών. Η απειλή απώλειας ενός ολόκληρου έτους συντάξεων για τυπικές ή γραφειοκρατικές παραλείψεις δημιουργεί συνθήκες οικονομικής ασφυξίας και βαθιάς ανασφάλειας.

Ο Μίλτος Ζαμπάρας καλεί την αρμόδιο Υπουργό να επανεξετάσει άμεσα το πλαίσιο των εξοντωτικών ποινών και να προχωρήσει στην απόσυρση των μέτρων που οδηγούν σε περικοπή έως και δώδεκα συντάξεων. Παράλληλα, ζητά την υιοθέτηση ενός δίκαιου, αναλογικού και κοινωνικά ευαίσθητου συστήματος ελέγχου και επιβολής προστίμων, που θα λαμβάνει υπόψη το πραγματικό μέγεθος της αγροτικής δραστηριότητας και τις οικονομικές δυνατότητες των συνταξιούχων.

Η στήριξη της περιφέρειας και των ανθρώπων της παραγωγής δεν μπορεί να συμβαδίζει με τιμωρητικές πολιτικές που πλήττουν τους πιο αδύναμους. Απαιτείται άμεση διόρθωση μιας άδικης ρύθμισης που μετατρέπει την παράδοση της ελληνικής ελιάς σε αιτία οικονομικής εξόντωσης για τους συνταξιούχους της υπαίθρου.