Διορίστηκαν το 2016 και ζητούσαν πάνω από 280.000 ευρώ για μισθούς… 16 ετών αναδρομικά – Τι έκρινε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πάτρας

Δύο υπάλληλοι νοσοκομείου διεκδίκησαν 141.569 ευρώ η καθεμία για «διαφυγόντες μισθούς» και ηθική βλάβη από το 1999, υποστηρίζοντας ότι έπρεπε να είχαν διοριστεί 16 χρόνια νωρίτερα λόγω διαγωνισμού του ΑΣΕΠ του 1998...

Μια υπόθεση με διεκδικήσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ έκρινε το 4ο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Πάτρας, βάζοντας τέλος στα αιτήματα δύο υπαλλήλων κατά του Ελληνικού Δημοσίου και του Γενικού Νοσοκομείου Ανατολικής Αχαΐας. Οι δύο γυναίκες, οι οποίες έπιασαν δουλειά στο νοσοκομείο το 2016, προσέφυγαν στη δικαιοσύνη ζητώντας να αναγνωριστεί ο διορισμός τους αναδρομικά από το 1999 και να πάρουν μισθούς και αποζημιώσεις για μια ολόκληρη δεκαπενταετία που δεν είχαν εργαστεί.

Η ιστορία ξεκινά από τον γραπτό διαγωνισμό του ΑΣΕΠ του 1998 για την πλήρωση 2.353 θέσεων στο Δημόσιο. Οι δύο γυναίκες ήταν επιτυχούσες στον διαγωνισμό (είχαν πιάσει τη βαθμολογική βάση), όμως δεν είχαν περιληφθεί στους αρχικούς πίνακες διοριστέων. Ακολούθησαν αλλεπάλληλες δικαστικές διαμάχες στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο ακύρωσε μέρος του διαγωνισμού, επειδή περιόριζε τους υποψηφίους στο να δηλώσουν προτίμηση για μία μόνο Νομαρχία. Το 2005 το ΑΣΕΠ προχώρησε σε ανασύνταξη των πινάκων κατάταξης προκειμένου να αποκατασταθούν οι αδικίες.

Η ευκαιρία για τις δύο υπάλληλους ήρθε το 2016, όταν η Πολιτεία ψήφισε μια ειδική ευνοϊκή ρύθμιση, με την οποία δινόταν η δυνατότητα σε όσους είχαν πιάσει τη βάση στον διαγωνισμό του 1998 να διοριστούν σε νέες, διαφορετικές θέσεις που είχαν ανάγκη τα νοσοκομεία και οι δημόσιες υπηρεσίες. Έτσι, τον Οκτώβριο του 2016 οι δύο επιτυχούσες διορίστηκαν ως διοικητικοί γραμματείς στο Νοσοκομείο Ανατολικής Αχαΐας.

Διεκδικούσαν μισθούς… 16 ετών

Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων τους, υποστήριξαν ότι το Κράτος όφειλε να τις είχε διορίσει από το 1999, όταν είχαν τοποθετηθεί οι πρώτοι επιτυχόντες.  Με αυτό το σκεπτικό, κατέθεσαν αγωγή ζητώντας να τους αναγνωριστούν 16 χρόνια πλασματικής προϋπηρεσίας –όσα δηλαδή μεσολάβησαν από το 1999 έως τον διορισμό τους το 2016– και να πληρωθούν 141.569,20 ευρώ η καθεμία. Το ποσό αυτό αφορούσε 61.569,20 ευρώ για χαμένους μισθούς της τελευταίας μη παραγεγραμμένης πενταετίας (2011–2016), καθώς και 80.000 ευρώ για την ηθική βλάβη που υποστήριξαν ότι υπέστησαν.

Για να κριθεί η αγωγή, η υπόθεση πέρασε πρώτα από το Διοικητικό Εφετείο Πατρών. Το Εφετείο εξέτασε τη νομιμότητα του διορισμού τους και έκρινε ότι η τοποθέτησή τους το 2016 έγινε στο πλαίσιο μιας νέας, ειδικής διαδικασίας για την κάλυψη τρεχουσών αναγκών του Δημοσίου και όχι ως αναδρομική αποκατάσταση. Όπως εξήγησε το δικαστήριο, ο σχετικός νόμος δεν προέβλεπε αναδρομική βαθμολογική ή μισθολογική κατάταξη. 

Βασιζόμενο στην κρίση του Εφετείου, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πάτρας εξέδωσε στη συνέχεια την απόφασή του, απορρίπτοντας την αγωγή ως εντελώς αβάσιμη. Στο σκεπτικό επισημαίνεται ότι η διαδικασία του 2016 ήταν μια «ειδική περίπτωση καλύψεως θέσεων υπηρεσιών», ενώ οι δύο υπάλληλοι τελούσαν υπό «ουσιωδώς διαφορετικές συνθήκες σε σχέση με τους περιληφθέντες στους αρχικούς πίνακες διοριστέων», καθώς οι θέσεις που πήραν το 2016 ήταν εντελώς διαφορετικές από εκείνες του 1997.

Παράλληλα, το δικαστήριο υπογράμμισε ότι «η μη αναδρομικότητα του διορισμού των εναγουσών δεν προσκρούει στις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας» και κατά συνέπεια «δεν στοιχειοθετείται παρανομία των οργάνων των εναγομένων».

Το δικαστήριο απάλλαξε τις υπαλλήλους από την υποχρέωση να πληρώσουν τα δικαστικά έξοδα.

dikastiko