Μπορεί να αλλάζει η θάλασσα χωρίς τη φωνή των ανθρώπων που ζουν δίπλα της;
Ένα νέο ρεπορτάζ από το Βήμα δείχνει ότι η συζήτηση για το μέλλον της ελληνικής υδατοκαλλιέργειας περνά σε μια νέα φάση....
Υπάρχει πλέον όλο και ευρύτερη αναγνώριση από πολιτικούς φορείς αλλά και τον ίδιο τον κλάδο ότι απαιτούνται αλλαγές.
- καλύτερο θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό,
- ουσιαστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών από την αρχή του σχεδιασμού,
- αποτελεσματικότερη περιβαλλοντική παρακολούθηση,
- σαφέστερους κανόνες για την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων,
- •και αποτελεσματικές λύσεις για τις εγκαταλελειμμένες μονάδες («ghost farms») και τον εξοπλισμό που παραμένει στη θάλασσα. Τα πρόστιμα, ακόμη και όταν αυξάνονται κατά 1.000 φορές, δεν αρκούν όταν οι εταιρείες έχουν πτωχεύσει. Απαιτούνται υποχρεωτικές χρηματοοικονομικές και περιβαλλοντικές εγγυήσεις, αλλά και ασφάλιση, για την αποκατάσταση του περιβάλλοντος.
Η ουσιαστική συμμετοχή δεν αρχίζει στη δημόσια διαβούλευση, αλλά όταν οι τοπικές κοινωνίες έχουν θέση στο τραπέζι πριν σχεδιαστεί ο χάρτης.
🌊 Ο σχεδιασμός δεν πρέπει να γίνεται για τις τοπικές κοινωνίες, πρέπει να γίνεται μαζί με αυτές.
Το άρθρο φιλοξενεί τις απόψεις των Δημάρχων Πόρου, Σαλαμίνας και Ξηρομέρου, καθώς και της ΑΚΤΑΙΑΣ και του Δικτύου Γαλάζιων Δήμων, αναδεικνύοντας ότι οι ανησυχίες αυτές δεν είναι μεμονωμένες, αλλά εκφράζονται από παράκτιες κοινωνίες σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Βρείτε το άρθρο στον παρακάτω σύνδεσμο:

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τι λες γι αυτό αγαπητό Ξηρόμερο