Η εικόνα που διαμορφώνεται από τη λίστα των μεγάλων υπό δημοπράτηση έργων για το Α’ εξάμηνο του 2026 είναι εντυπωσιακή ως προς το εύρος, τα μεγέθη και τη γεωγραφική διασπορά τους...... Δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται σε οδικούς άξονες, σιδηροδρομικά έργα, ενεργειακές διασυνδέσεις, μεγάλα κτιριακά συγκροτήματα, ΣΔΙΤ και παραχωρήσεις. Η κατασκευαστική αγορά βρίσκεται σε αναβρασμό, οι μεγάλοι όμιλοι αυξάνουν τα ανεκτέλεστα τους και η χώρα –τουλάχιστον σε επίπεδο τίτλων– δείχνει να επενδύει στις υποδομές της.
Όμως πίσω από αυτή την εικόνα «γενικευμένης ανάπτυξης», αναδεικνύεται μια κραυγαλέα ανισορροπία: η πλήρης απουσία της Αιτωλοακαρνανίας από τον σχεδιασμό των μεγάλων έργων.
Σε μια λίστα 20 έργων συνολικού ύψους άνω των 8,6 δισ. ευρώ, με έργα που εκτείνονται από την Κεντρική Μακεδονία μέχρι το Νότιο Αιγαίο και από την Αττική μέχρι τη Θράκη, η Αιτωλοακαρνανία δεν εμφανίζεται ούτε ως υποσημείωση. Ούτε οδικός άξονας, ούτε ενεργειακή υποδομή, ούτε κτιριακό έργο εθνικής εμβέλειας. Τίποτα.
Και αυτό δεν είναι τυχαίο, ούτε συγκυριακό. Είναι η κορύφωση μιας μακροχρόνιας πολιτικής αδιαφορίας.
Η μεγαλύτερη σε έκταση Περιφερειακή Ενότητα της χώρας, με κομβική γεωγραφική θέση μεταξύ Ηπείρου, Δυτικής Ελλάδας και Στερεάς, παραμένει εκτός των μεγάλων αναπτυξιακών αξόνων. Ο διαγώνιος άξονας Αγρίνιο–Καρπενήσι παραμένει ανολοκλήρωτος και υποβαθμισμένος, η σύνδεση με την Ιόνια Οδό δεν αξιοποιήθηκε αναπτυξιακά, το λιμάνι του Αστακού δεν εντάχθηκε ποτέ σοβαρά σε έναν εθνικό σχεδιασμό logistics, ενώ ο σιδηρόδρομος είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος.
Την ώρα που δρομολογούνται έργα άνω του 1 δισ. ευρώ για σιδηροδρομικές γραμμές στη Θράκη, επεκτάσεις μετρό στην Αθήνα, νέες φυλακές, κυβερνητικά πάρκα και ενεργειακές διασυνδέσεις νησιών, η Αιτωλοακαρνανία αντιμετωπίζεται ως «λευκή περιοχή» στον χάρτη των υποδομών. Σαν να μην υπάρχει. Σαν να μην παράγει. Σαν να μην έχει ανάγκες.
Κι όμως, μιλάμε για έναν νομό με τεράστιο πρωτογενή τομέα, υδάτινους πόρους στρατηγικής σημασίας, ενεργειακές εγκαταστάσεις (υδροηλεκτρικά), λιμάνια με διεθνές αποτύπωμα και έναν πληθυσμό που συρρικνώνεται ακριβώς επειδή δεν βλέπει προοπτική. Χωρίς σύγχρονους δρόμους, χωρίς σιδηρόδρομο, χωρίς δημόσιες επενδύσεις, καμία περιοχή δεν μπορεί να συγκρατήσει ανθρώπινο κεφάλαιο.
Η σύγκριση είναι αμείλικτη: έργα παντού – πλην Αιτωλοακαρνανίας. Και όταν μια περιοχή απουσιάζει συστηματικά από όλες τις λίστες μεγάλων έργων, το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι πολιτικό.
Η κυβέρνηση –και συνολικά το πολιτικό σύστημα– δεν έχει παρουσιάσει ούτε ένα συνεκτικό αφήγημα για το τι θέλει να κάνει με την Αιτωλοακαρνανία την επόμενη δεκαετία. Δεν υπάρχει «εμβληματικό έργο», δεν υπάρχει οδικός ή σιδηροδρομικός στόχος, δεν υπάρχει στρατηγική ένταξης στον εθνικό αναπτυξιακό χάρτη. Υπάρχει μόνο σιωπή.
Και η σιωπή αυτή μεταφράζεται σε στασιμότητα, σε πληθυσμιακή αιμορραγία, σε χαμένες ευκαιρίες.
Αν η χώρα πράγματι θέλει ισόρροπη ανάπτυξη και όχι ανάπτυξη δύο ταχυτήτων, η Αιτωλοακαρνανία δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι ο «αόρατος νομός». Γιατί η απουσία έργων σήμερα είναι η υπανάπτυξη του αύριο. Και αυτή, όσο κι αν επιχειρείται να καλυφθεί επικοινωνιακά, δεν κρύβεται πλέον
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΟΜΠΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τι λες γι αυτό αγαπητό Ξηρόμερο