Πάνος Χολής : «Όταν η εξουσία αισθάνεται ότι αμφισβητείται, η αλαζονεία και η έπαρση περισσεύουν.»

Ένας πολίτης, εν προκειμένω ο Γιώργος Πουρνάρας, θέτει επώνυμα μια σειρά από ερωτήματα προς τη Δημοτική Αρχή Ξηρομέρου σχετικά με κρίσιμα, κατά την άποψή του, ζητήματα που αφορούν τον Μύτικα, τον τόπο όπου κατοικεί τα τελευταία 60 χρόνια..... Τα ερωτήματα αυτά δημοσιεύονται μέσω της προσωπικής του σελίδας και σε ιστολόγιο, όπου ο καθένας μπορεί να εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του, ακόμη και ανώνυμα. Και πολύ σωστά.

Στα ερωτήματά του διατυπώνει και τεκμηριωμένη κριτική για θέματα στα οποία θεωρεί ότι η δημοτική αρχή δεν έχει δείξει το ενδιαφέρον και την προσοχή που απαιτούνται.

Είναι προφανές ότι τα ίδια ερωτήματα θα τα έθετε και σε έναν ανοιχτό δημόσιο διάλογο ή σε έναν δημόσιο απολογισμό της δημοτικής αρχής, εφόσον αυτός πραγματοποιούνταν. Το ίδιο, πιστεύω, θα έκαναν και πολλοί άλλοι δημότες.

Άλλωστε, ένας απολογισμός, όπως προβλέπεται και από το πνεύμα του νόμου, δεν νοείται ως μια τυπική διαδικασία περιορισμένη στους τέσσερις τοίχους της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου. Νοείται ως ένας ανοικτός δημόσιος διάλογος με τους πολίτες. Εκεί θα μπορούσε η δημοτική αρχή να εξηγήσει, μεταξύ άλλων, και τις τυχόν αποκλίσεις των πεπραγμένων της από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις.

Στον ίδιο δημόσιο απολογισμό θα μπορούσαν να δοθούν ουσιαστικές απαντήσεις όχι μόνο στα ερωτήματα του Γιώργου Πουρνάρα, αλλά και σε εκείνα που θα έθεταν άλλοι δημότες. Παράλληλα, θα υπήρχε η δυνατότητα ενός γόνιμου διαλόγου για σημαντικά ζητήματα, όπως η οικονομική κατάσταση του Δήμου, η εξέλιξη των έργων, οι χρηματοδοτήσεις, τα δημοτικά τέλη,  η ύδρευση στα χωριά, το Πλατυγιάλι, η εικόνα των υπόλοιπων κοινοτήτων, το Κτηματολόγιο, η Π.Ο.Α.Υ., το παράκτιο μέτωπο, τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια και πολλά ακόμη.

Ο απολογισμός, όμως, δεν έγινε. Και αυτό, κατά την άποψή μου, αποτελεί ευθύνη της δημοτικής αρχής, η οποία διοικεί τον Δήμο εδώ και επτά χρόνια.

Έτσι, ο πολίτης επιλέγει να διατυπώσει δημόσια τις ερωτήσεις, τις απορίες και την κριτική του.

Και τότε τι συμβαίνει; Αντιδήμαρχος και συγχρόνως αναπληρωτής Δήμαρχος  της δημοτικής αρχής, θεσμικός παράγοντας και εκλεγμένος εκπρόσωπος των πολιτών, παρεμβαίνει μέσω διαδικτύου. Όχι όμως για να απαντήσει στην ουσία των ερωτημάτων, αλλά για να χαρακτηρίσει τον πολίτη ως «μηδενιστή», «μη ρεαλιστή» και με άλλους παρόμοιους χαρακτηρισμούς, χωρίς να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις. Και μάλιστα το κάνει δύο φορές.

Ηρεμήστε, κύριοι.

Όταν αντιμετωπίζετε με αυτόν τον τρόπο την τεκμηριωμένη κριτική ενός πολίτη, πώς άραγε θα αντιδράσετε όταν, λέω.. όταν,  εκδηλωθεί ένα ευρύτερο ρεύμα αμφισβήτησης της πολιτικής σας και διεκδίκησης της αλλαγής; Τι θα κάνετε τότε; Θα κατεβάσετε τα ΜΑΤ για να αντιμετωπίσετε τους πολίτες;

Τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα.

Ο αιρετός, που εκλέχθηκε από τους πολίτες για να τους εκπροσωπεί, λογοδοτεί πάντοτε στους πολίτες. Στη δημοκρατία, η εξουσία πηγάζει από τον λαό.

Η εξουσία δεν είναι προνόμιο είναι ευθύνη και η λογοδοσία δεν είναι χάρη προς τον πολίτη είναι θεσμική υποχρέωση κάθε αιρετού.

Όποιος σήμερα ασκεί εξουσία δεν πρέπει να ξεχνά ότι χθες ήταν απλός πολίτης και αύριο θα είναι ξανά πολίτης. Η εξουσία που του ανατέθηκε δεν είναι προσωπικό προνόμιο, αλλά προσωρινή εντολή των πολιτών. Γι' αυτό οφείλει να τους ακούει με ταπεινότητα και  σεβασμό, να δέχεται την κριτική τους , να απαντά επίσημα και θεσμικά και να λογοδοτεί απέναντί τους.

Σε μια υγιή δημοκρατία, ο πολίτης και η εξουσία δεν ταυτίζονται. Η διάκριση αυτή είναι βασική προϋπόθεση της δημοκρατικής λειτουργίας.

Και κάτι ακόμη, ιδιαίτερα σημαντικό.

Η τεκμηριωμένη κριτική ενός πολίτη δεν αποδυναμώνει μια διοίκηση. Αντίθετα, μπορεί να τη βοηθήσει να γίνει καλύτερη. Όπως επίσης, η αναγνώριση των θετικών ενεργειών της δεν σημαίνει παραίτηση από το δικαίωμα και την υποχρέωση του πολίτη να ελέγχει τις αποφάσεις της. Μη τα μπερδεύεται!

Γι' αυτό δεν πρέπει να στοχοποιούνται όσοι ασκούν επώνυμη και τεκμηριωμένη κριτική, ούτε να αντιμετωπίζονται με ειρωνείες, απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς ή επιδείξεις ισχύος. Το να κουνά η εξουσία το δάχτυλο στους πολίτες δεν συνάδει ούτε με τον θεσμικό της ρόλο ούτε με τις αρχές της δημοκρατίας. Είναι μια πρακτική αντιθεσμική, αντιδημοκρατική και, τελικά, επικίνδυνη. Ενώ το λογικό θα ήταν να συνομιλούν με τον πολίτη που εκφράζει τις απορίες του και την κριτική του, πέραν τις λογοδοσίας και του απολογισμού που είναι δημοκρατικά απαραίτητη.

Το έλλειμμα πολιτικής παιδείας και πολιτικής βούλησης, μαζί με το περίσσευμα πελατειακής λογικής, δεν πρέπει να μετατρέπονται σε αλαζονεία και αυταρχισμό. Μην επαναλαμβάνετε τις νοοτροπίες που επί δεκαετίες πλήγωσαν τον τόπο. Όποιος επιλέγει να αντιγράψει τα κακώς κείμενα του παρελθόντος, δεν χτίζει το μέλλον  ανακυκλώνει τις ίδιες παθογένειες, εγκλωβίζει την κοινωνία στα ίδια αδιέξοδα και καταδικάζει τελικά και τον εαυτό του στη λήθη της ιστορίας. Γιατί όποιος  επαναλαμβάνει τις ίδιες πρακτικές που κάποτε κατέκρινε, δεν αλλάζει την ιστορία  γίνεται μέρος της.

Υ.Γ. Θα συνεχίσω να αναμένω , όπως και εκατοντάδες άλλοι συνδημότες μου τη διοργάνωση ενός πραγματικά ανοιχτού δημόσιου διαλόγου, απολογισμού και λογοδοσίας της δημοτικής αρχής. Αυτός είναι ο κανόνας μιας ουσιαστικής δημοκρατίας που σέβεται τους πολίτες και δεν φοβάται τον δημόσιο διάλογο

Παναγιώτης Ηλ. Χολής / Δημότης Δήμου Ξηρομέρου / Ενεργός πολίτης / Ιούλιος 2026

Σημ. Η τοποθέτηση μου είναι πολιτική και τυχόν σχόλια επιτρέπω μόνο επώνυμα.