Θα ξεχωρίζει πάντα σαν κορυφαία ώρα στη νεότερη ιστορία μας η 14η του Μάη 1944, η μέρα, που πάνω στα λεύτερα βουνά μας, στην ανταρτομάνα Ρούμελη, το Εικοσιένα αντάμωσε την ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση....
Ογδόντα δύο χρόνια από τότε, που απ' άκρη σ' άκρη της Ελλάδας έφτανε το μήνυμα πως στο μικρό πανέμορφο χωριουδάκι της Ευρυτανίας, Κορυσχάδες, και στο ιστορικό σχολείο του, που στέκεται ακόμα ολόρθο μπροστά μας συνήλθε το Εθνικό Συμβούλιο, που είχε συγκαλέσει η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ).
Το Εθνικό Συμβούλιο, εκλέχθηκε από σύσσωμο το λαό της ελεύθερης και της κατεχόμενης Ελλάδας, με τη συμμετοχή για πρώτη φορά και των γυναικών. Παρά τις δυσκολίες και τις ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες, που επικρατούσαν στις σκλαβωμένες ακόμα περιοχές, οι εθνοσύμβουλοι οδοιπορούσαν μέρες και μέρες σε κάμπους και βουνά, για να συγκεντρωθούν στο προσδιορισμένο μέρος, εκεί όπου θα συνεδρίαζε.
Οι καλλιτέχνες του ΕΑΜ, αυτοί που ανέβηκαν στα βουνά, δούλεψαν με επαναστατικό ενθουσιασμό για να δώσουν στην αίθουσα τη διακόσμηση, που απαιτούσε ένα τέτοιο γεγονός.
Και, φυσικά, το Εικοσιένα κι οι πολέμαρχοί του ήταν το μήνυμα και το θέμα. Πάνω σ' αυτό δούλεψαν τη διακόσμησή τους. Οι αγωνιστές του '21, ο Κανάρης, ο Καραϊσκάκης, ο Διάκος, ο Παπαφλέσσας, οι μεγάλες μορφές, αλλά και μνημειακές συνθέσεις από τον αντιστασιακό αγώνα του λαού μας. Έναν αγώνα του οποίου πρωτεργάτης, καθοδηγητής και αιμοδότης ήταν το τιμημένο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, το ΚΚΕ που από το 41 ως το 49 και ακόμα πιο μετά, πρόσφερε δεκάδες χιλιάδες από τα καλύτερα παιδιά του θυσία στο θυσιαστήριο της Λευτεριάς.
Το Εθνικό Συμβούλιο αποτέλεσε ένα ορόσημο στην ακλόνητη απόφαση του ελληνικού λαού να αποτινάξει τον φασιστικό ζυγό, ν' αποκτήσει τη λευτεριά του, που είχε κατακτηθεί σε μεγάλα τμήματα της χώρας και εδώ στην Ευρυτανία με μεγάλες θυσίες.
Τον ιστορικό αυτό ρόλο του Εθνικού Συμβουλίου, ακριβώς λόγω του ιστορικού μεγέθους του, δεν μπορεί να τον αποκρύψει ούτε η αστική τάξη.
Κι αν πιο παλιά το μετεμφυλιακό κράτος και η χούντα περνάγανε στρώματα ασβέστη πάνω από τις παραστάσεις και τα συνθήματα, η τωρινή αστική δημοκρατία με τα κόμματά της, τους θεσμούς της, τους επιστήμονές της προσπαθεί να περάσει λούστρο στην ιστορία, να την καλουπώσει τελικά στους δικούς της στόχους και στις επιδιώξεις της.
Όπως έλεγε ο Λένιν στο «Κράτος κι Επανάσταση»:
"Οσο ζούσαν οι μεγάλοι επαναστάτες, οι τάξεις των καταπιεστών τούς καταδίωκαν συνεχώς και αντιμετώπιζαν τη διδασκαλία τους με την πιο άγρια μανία, με το πιο λυσσαλέο μίσος, με την πιο αχαλίνωτη εκστρατεία ψευτιάς και συκοφαντίας. Υστερα από το θάνατό τους γίνονται προσπάθειες να τους μετατρέψουν σε αβλαβή εικονίσματα, σαν να λέμε, να τους ανακηρύξουν αγίους, να προσδώσουν κάποια δόξα στο όνομά τους για "παρηγόρια" των καταπιεζομένων τάξεων και για αποβλάκωσή τους, ευνουχίζοντας το περιεχόμενο της επαναστατικής διδασκαλίας, αμβλύνοντας και εκχυδαϊζοντας την επαναστατική της αιχμή".
Η ΚΟ Ευρυτανίας του ΚΚΕ τιμώντας τα 82 χρόνια από το Εθνικό Συμβούλιο των Κορυσχάδων σας προσκαλεί στις εκδηλώσεις που διοργανώνει:

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τι λες γι αυτό αγαπητό Ξηρόμερο