Η ΠΑΡΑ ΦΥΣΗ ΑΣΕΛΓΕΙΑ ------------------ ΩΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ -- Γράφει Ο Άρης Μπιτσώρης

 Άρης Μπιτσώρης  
Η ΠΑΡΑ ΦΥΣΗ ΑΣΕΛΓΕΙΑ ------------------ ΩΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

Με αφορμή τη ραγδαία και ανεξέλεγκτη εξάπλωση των ανεμογεννητριών και των φωτοβολταϊκών πάρκων στην Ακαρνανία, και τις πληροφορίες ότι υπάρχουν σχέδια για πολλαπλασιαστούν στο προσεχές μέλλον το στιχούργημα αυτό γεννήθηκε ως μια κραυγή διαμαρτυρίας......

Η επίσημη ρητορική υπόσχεται «πράσινη ανάπτυξη» και οικονομική ευημερία για την επαρχία μας. Η πραγματικότητα, όμως, που αντικρίζουμε στα βουνά και στους κάμπους μας, είναι ο βιασμός του φυσικού περιβάλλοντος, δεν διαπιστώνεται άμβλυνση της οικονομικής ασφυξίας των κατοίκων, όμως συνεχίζεται αμείωτα η κατευθυνόμενη ωραιοποίηση από τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης.

Η σάτιρα ήταν πάντα το όπλο του λαού μας απέναντι στο άδικο. Με αυτούς τους στίχους, καταθέτω τη δική μου αλήθεια για την αλλοίωση του τόπου μας, με την ελπίδα να μην «συνηθίσουμε» ποτέ το παρά φύση ως κανονικότητα.

Φίλος μου είπε: ¨Άρη μου πρέπει οι φυσιολάτρες

στην «πράσινη ανάπτυξη» να βάλουν όλοι πλάτες.

Πράσινη γιατί αφ’ ενός η πλάση θα ανθίσει

κι ο τόπος που θα εφαρμοστεί πλέον θα καζαντίσει.

Στην ύπαιθρο η ανάπτυξη, φίλε μου, θα ’ναι τόση

χωριό κατοίκων εκατό, θα γίνουνε διακόσιοι.

Η ενέργεια θα ’ναι φτηνή, για να μην πούμε τσάμπα

διακόπτες δεν θα έχουμε, ας την να καίει τη λάμπα¨.

Έτσι σηκώθηκα κι εγώ για την Ακαρνανία

πράσινα θαύματα να δω στη δόλια επαρχία.

Όμως αντί για πλούσια και άγρια χλωρίδα

μου στράβωσε τα μάτια μου μια υαλοπλημμυρίδα,

κι όπου βοσκούσαν πρόβατα, τζάμια και μπαταρίες,

συρματοπλέγματα ψηλά, κάμερες στις γωνίες.

Σε βλέπουν και να μην μπορείς κάπου να κατουρήσεις,

ως τώρα ανακούφιση και προσφορά της φύσης.

Κοιτώ τα απάτητα βουνά, χάσαν την περηφάνεια

τις πλάτες τους πληγώνουνε οι ρόδες απ’ τα Σκάνια

που κουβαλούν σκυρόδεμα, σίδερα και πτερύγια

πατούν ελάτια, κι οι αητοί μπήκαν σε καταφύγια.

Να απολαύσω ανάπτυξη πάω στον προορισμό μου

άλλο τοπίο, μπερδεύτηκα να φτάσω ως το χωριό μου.

Θαρρείς περικυκλώθηκε από νεκροταφεία

σαν σκηνικό να γυριστεί δυστοπική ταινία.

Πηγαίνω προς την αγορά, δυο μαγαζιά κλεισμένα

και παρακάτω συναντώ κλεισμένο άλλο ένα.

Μου είπαν ότι φόρεσαν ανάπτυξης λουκέτο

πως κι άλλοι μετακόμισαν στα άστεα και εφέτο.

Ρωτώ ¨η τιμή του ρεύματος μειώθηκε και πόσο;¨

μου δείξανε λογαριασμούς, πήγα να ταβλαρώσω.

Συμπέρασμα αντί να δω ανάπτυξης καζάντια

είδα μια τριτοκοσμική χλιμάρα, μια κατάντια.

Βλέπεις δεν διευκρινίζουνε ποιοι είναι ωφελημένοι,

δεν είναι οι ντόπιοι ιθαγενείς, κερδίζουν άλλοι, ξένοι.

Εμάς μας μένει τελικά ο βιασμός της φύσης

κι η προπαγάνδα η φαιά στις βραδινές ειδήσεις.

Εύγε η προπαγάνδα τους, πέτυχε το σκοπό της

κι οικολογοπεριηγητές βαδίζουν στο ρυθμό της.

Λοιπόν, προτρέπω του λοιπού οι φυσιοπεζοπόροι

οι σύλλογοι που μας καλούν σε ποταμούς και όρη

στο πρόγραμμα προορισμοί νέοι να μπουν εντέλει

τα νέα αξιοθέατα να δείχνουνε στα μέλη:

Επίσκεψη-Περιήγηση στων καθρεφτών το δάσος

και πως φυτεύουν στα βουνά τόνους μπετόν σε βάθος.

Όχι τοπίο φυσικό αλλά το παρά φύση

κι ο κόσμος την ασέλγεια αυτή θα συνηθίσει.