Πριν δώσουμε ακόμα περισσότερο χώρο από τη θάλασσά μας, τι πρέπει να γνωρίζουμε;
Ένα νέο ενδιαφέρον άρθρο στο Liberal.gr θέτει δύο βασικά ερωτήματα: ποιοι συμμετέχουν στις αποφάσεις για τη θάλασσα και τι πραγματικά αξιολογούμε όταν αποφασίζουμε να δεσμεύσουμε περισσότερο θαλάσσιο χώρο για εντατική ιχθυοκαλλιέργεια;...
🔹 Ανεξάρτητες αξιολογήσεις έχουν εντοπίσει σημαντικά κενά στις περιβαλλοντικές μελέτες που χρησιμοποιούνται για τον σχεδιασμό της επέκτασης.
🔹 Το κόστος δεν σταματά όταν μια μονάδα σταματά να λειτουργεί. Η OZON έχει εντοπίσει 173 θέσεις εγκαταλελειμμένων ιχθυοκαλλιεργειών με ορατές ή πιθανές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
🔹 Η αύξηση της παραγωγής εκτρεφόμενων ψαριών δεν σημαίνει απαραίτητα περισσότερες θέσεις εργασίας: σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι εργαζόμενοι στις υδατοκαλλιέργειες το 2024 μειώθηκαν κατά 8,7% σε σχέση με το 2023, και κατά 24,7% από το 2008.
🔹 Οι άνθρωποι που ζουν με τις συνέπειες χρειάζεται να έχουν ουσιαστικό ρόλο στις αποφάσεις για τη θάλασσά τους.
🔹 Η οικονομική αποτίμηση πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνο τις εξαγωγές, αλλά και τις δημόσιες ενισχύσεις, το περιβαλλοντικό κόστος και τις επιπτώσεις σε αλιεία, τουρισμό και άλλες παράκτιες δραστηριότητες.
🔹 Και υπάρχουν εναλλακτικές: μύδια και άλλα δίθυρα δεν χρειάζονται πρόσθετη τροφή και, υπό κατάλληλες συνθήκες, μπορούν να προσφέρουν περιβαλλοντικά οφέλη, ενώ υπάρχουν και παραδοσιακές βιώσιμες ιχθυοκαλλιέργειες μικρότερης κλίμακας.
‼️ Πριν παραχωρήσουμε περισσότερο χώρο της θάλασσάς μας, χρειάζεται να γνωρίζουμε ολόκληρο το κόστος, να εξετάζουμε τις εναλλακτικές και να ακούμε τις κοινωνίες που εξαρτώνται από αυτήν.
Περισσότερα στο άρθρο στον παρακάτω σύνδεσμο:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τι λες γι αυτό αγαπητό Ξηρόμερο