Πήραμε φέτος τα βουνά και τους σκολιούς τους δρόμους
κρατώντας τα μπαστούνια μας, σακίδια στους ώμους....
Ασθμαίνοντας βαδίζαμε στην πρώτη οδοιπορία
πού είναι ίσκιος ψάχναμε στην πρώτη ευκαιρία.
Αλλά στην Τρίτη εξόρμηση που ο ήλιος ήταν ντάλα
χωρίς ιδρώτα οδεύαμε με βήματα μεγάλα.
Στον Αϊ Δημήτρη του Αητού, στο μοναστήρι στάση
που 400 εκ κτίσεως χρόνια έχουν περάσει.
Τοιχογραφίες σώζονται μες στο καθολικό της
εντύπως η ξενάγηση μες στον περίβολό της.
Ύστερα σκαρφαλώσαμε στο Αϊτινό το Κάστρο
που εποπτεύει ολόγυρα, από ψηλά, σαν άστρο.
Σπουδαίο οχυρωματικό, Βυζαντινό μνημείο
η θέα πανοραμική, υπέροχο τοπίο.
Ο Σύλλογος περιήγησης και φυσιολατρίας
μας οδηγεί στα νάματα της ντόπιας ιστορίας.
Παράλληλα μας προπονεί στις δύσβατες τις στράτες
κοντεύουμε να γίνουμε πλέον και ορειβάτες.
Θέλω να δω από μια μεριά το Φώτη τον Μπενέκο
με γάντζους, κράνος κ.λ.π. κι ορειβασίας γιλέκο.
18-7-2026 Άρης Μπιτσώρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τι λες γι αυτό αγαπητό Ξηρόμερο