Θανάσης Φλωρόπουλος: Ένας λειτουργός της εκπαίδευσης που δίδαξε ανθρωπισμό μέχρι την τελευταία του πνοή

 

Γράφει ο Βασίλης Κ. Πεσίνης

Έφυγε ξαφνικά από τη ζωή ο συνάδελφος συνταξιούχος εκπαιδευτικός Θανάσης Φλωρόπουλος, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια σπουδαία παρακαταθήκη....

Όσοι τον γνωρίσαμε ως συνεργάτη, ως άνθρωπο της προσφοράς, ως ταπεινό, διακριτικό και συμπονετικό αλτρουιστή, αποζητούμε τρόπους για να του αποδώσουμε την ελάχιστη τιμή και ευγνωμοσύνη για εκείνα που απλόχερα μας έδωσε.

Η διαδρομή της ζωής του υπήρξε πλούσια σε εμπειρίες και προσφορά. Από τα νεανικά του χρόνια, όταν ανήσυχος και τολμηρός, όπως ήταν, βρέθηκε στην στην Αυστραλία. Μετά την επιστροφή του και τη μακρά πορεία του στην εκπαίδευση, ο Θανάσης πορεύτηκε με αξίες και εργατικότητα. Υπηρέτησε για πολλά χρόνια ως καταξιωμένος Διευθυντής του 2ου ΕΠΑΛ Αγρινίου, ενός μεγάλου και απαιτητικού επαγγελματικού σχολείου, αφήνοντας βαθύ το αποτύπωμά του στην τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση της περιοχής μας.

Πριν αναλάβει το τιμόνι του σχολείου, είχα την τιμή και την τύχη να τον έχω άξιο Υποδιευθυντή και πολύτιμο συνεργάτη κατά τη διάρκεια της δικής μου διευθυντικής θητείας σε άλλο σχολείο. Ήταν οργανωτικός ευέλικτος συνεργάσιμος με ολοφάνερο το ενδιαφέρον του για όλους και προπαντός για τους μαθητές με ρόλο όχι μόνο παιδευτικό ,αλλά και συμβουλευτικό και καθοδηγητικό. Εκεί συνδεθήκαμε με μια βαθιά ειλικρινή φιλία και νιώθω ευγνωμοσύνη για αυτό.

Remaining Time 

-0:00

 

Υπήρξε μια αξιόλογη προσωπικότητα με μεγάλη ακτινοβολία στην ευρύτερη κοινωνία του Αγρινίου, στην οποία συναναστρεφόταν ως άνθρωπος, ως επιστήμονας εκπαιδευτικός, λειτουργός της εκπαίδευσης και ως υποδειγματικός οικογενειάρχης. Εμπνεόταν από την πεποίθηση ότι η εργασία του είχε θετικό αντίκτυπο και ενθάρρυνε πάντα τους συναδέλφους του να μη χάνουν τον στόχο τους. Μαζί με την σύζυγό του —επίσης άξιο μέλος της εκπαιδευτικής μας κοινότητας— δημιούργησαν μια εξαιρετική οικογένεια, στεκόμενος δίπλα στα τρία του παιδιά, τα οποία ευτύχησε να δει να αριστεύουν στις σπουδές τους και συνεχώς να προοδεύουν.

Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, δεν πρόκειται για τυπικές φιλοφρονήσεις. Ο Θανάσης δεν «πέθανε». Ζει και θα ζει πάντα στις καρδιές μας, αλλά και μέσα από ένα ανεκτίμητο δώρο ζωής. Όπως έγινε ευρύτερα γνωστό, μετά τη σχετική ανακοίνωση του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών, όντας κλινικά νεκρός, η οικογένειά του, ευαισθητοποιημένη και σεβόμενη τις βαθιές ανθρωπιστικές του αξίες, προχώρησε στη δωρεά οργάνων του.

Η ύστατη αυτή πράξη αλτρουισμού, είναι παράδειγμα προς μίμηση, προσέφερε ελπίδα και ζωή σε συνανθρώπους μας, επισφραγίζοντας με τον πιο συγκλονιστικό τρόπο το πέρασμά του από τη Γη.

Τώρα, η ευγενική φιγούρα του θα τριγυρνά επίμονα στη μνήμη μας, θα απλώνει σκιές στις κινήσεις μας και θα μας συνοδεύει το ηθικό πρότυπο της φιλίας, της ανιδιοτέλειας και της προσπάθειας για το καλύτερο.

Η θύμησή του από τα μοναδικά και αναφαίρετα χρόνια που ήταν δίπλα τους, αρωγός και στήριγμά τους, αλλά και η καθολική αναγνώριση της προσφοράς του, να δίνει δύναμη και παρηγοριά. στην σύζυγό του, τα παιδιά του και όλους τους οικείους του

agrinionews