Στρατιωτικό αεροδρόμιο Αγρινίου: Βάση αεροπυρόσβεσης και Κέντρο Εκπαίδευσης

Για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια μελετάται συγκεκριμένο σχέδιο αξιοποίησης του αεροδρομίου

Βάση αεροπυρόσβεσης και Κέντρο Εκπαίδευσης το στρατιωτικό αεροδρόμιο Αγρινίου, αξιοποιώντας υπάρχοντα εναέρια μέσα και νέα συστήματα, με στόχο την ενίσχυση της πολιτικής προστασίας και της εκπαίδευσης σε θέματα αεροπυρόσβεσης.....

Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια καταγράφεται ένα σοβαρό ενδεχόμενο αξιοποίησης του στρατιωτικού αεροδρομίου του Αγρινίου, σύμφωνα με πληροφορίες της «Συνείδηση».

Πριν από περίπου 15 χρόνια, όταν καταργήθηκε η 132 Σμηναρχία Μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας, το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Αγρινίου μπήκε σε μια φάση εγκατάλειψης και απαξίωσης.

Κατά καιρούς είχαν διατυπωθεί διάφορες προτάσεις για την αξιοποίησή του, από τη στιγμή που το αεροδρόμιο δεν υπήρχε στους βασικούς σχεδιασμούς της Πολεμικής Αεροπορίας. Εξάλλου και ως 132 ΣΜ δεν είχε σημαίνοντα ρόλο στα σχέδια της Π.Α. και περισσότερο λειτουργούσε ως «νεκροταφείο» παροπλισμένων αεροσκαφών. Οι πολιτικές εμπορευματικές πτήσεις cargo μεταφορών ή ακόμη και η φιλοξενία στο Αγρίνιο όλης της δύναμης της ΜΑΕΔΥ -και όχι μόνο κλιμακίου αεροπυρόσβεσης κατά τους θερινούς μήνες- ήταν προτάσεις που είχαν πέσει στο τραπέζι. Ουδέποτε όμως τέτοιες προτάσεις απασχόλησαν σοβαρά τα αρμόδια κυβερνητικά γραφεία.

Αυτό όμως που πλέον συζητείται σοβαρά για το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Αγρινίου, σύμφωνα με πληροφορίες της «Συνείδηση», είναι να γίνει βάση εναέριων μέσωνπυρόσβεσης, όχι μόνο αεροσκαφών, αλλά και άλλων συστημάτων drones κτλ, καθώς και Κέντρο Εκπαίδευσης για την αεροπυρόσβεση και την πολιτική προστασία.

Ήδη η Ελλάδα έχει ξεκινήσει να παραλαμβάνει μέσω του προγράμματος «Αιγίς» νέα αεροσκάφη που θα λειτουργούν ως εναέρια κέντρα επιχειρήσεων για τον συντονισμό δυνάμεων και τη συλλογή πληροφοριών, τόσο σε αποστολές δασοπυρόσβεσης, όσο και στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, ενώ ο Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας έχει προαναγγείλει την προμήθεια νέων πυροσβεστικών αεροσκαφών Canadair τύπου 515 και την τεχνική αναβάθμιση, πάλι μέσω του προγράμματος «Αιγίς», των αεροσκαφών τύπου 415. Όλα αυτά εντάσσονται σε μια συνολική προσπάθεια να αναβαθμιστεί συνολικά η πολιτική προστασία και ειδικότερα η αεροπυρόσβεση. Κάτι που επιτάσσει όχι μόνο η κλιματική αλλαγή, αλλά και το γεγονός ότι την προηγούμενη δεκαετία, με την κρίση των μνηνομίων, ουσιαστικά σταμάτησαν να γίνονται επενδύσεις στον τομέα αυτό.

Το πλάνο λοιπόν θέλει το Αγρίνιο να γίνεται βάση και κέντρο εκπαίδευσης για την αεροπυρόσβεση και την πολιτική προστασία. Ωστόσο οι λεπτομέρειες του σχεδιασμού, για το ποια και πόσα αεροσκάφη ή άλλα συστήματα και ποια τμήματα της εκπαίδευσης θα πραγματοποιούνται στο Αγρίνιο δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές.

Σε κάθε περίπτωση θα πρόκειται για μια πολύ σημαντική εξέλιξη για το Αγρίνιο, η οποία ενδέχεται να ανακοινωθεί είτε κατά την παρουσίαση του Τοπικού Σχεδίου Ανάπτυξης της Αιτωλοακαρνανίας, που αναμένεται να γίνει το προσεχές διάστημα μέχρι το καλοκαίρι, είτε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδια, ο οποίος βέβαια δεν είναι ο αποκλειστικά αρμόδιος για το συνολικό σχεδιασμό, καθώς υπάρχει εμπλοκή και του Υπουργείου Πολιτικής Προστασίας.

Ειρήσθω εν παρόδω το προσεχές διάστημα αναμένεται η έλευση του Νίκου Δένδια στην περιοχή σε κομματική εκδήλωση της ΝΔ. Αυτή ήταν προγραμματισμένη για το Σάββατο 31 Ιανουαρίου, αλλά αναβλήθηκε λόγω των τραγικών δυστυχημάτων των προηγούμενων ημερών σε Τρίκαλα και Ρουμανία.

Το ιστορικό του αεροδρομίου

Το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο Αγρινίου κατασκευάστηκε με ΝΑΤΟϊκά κονδύλια την περίοδο 1961-1964. Διαθέτει διάδρομο, μήκους τριών χιλιομέτρων με ασφάλτινη επιφάνεια. Με την πάροδο του χρόνου δεχόταν διαρκείς βελτιώσεις για να φθάσει τελικά σε ένα επίπεδο όπου η όλη του οργάνωση–υπόστεγα συντήρησης, καταφύγια αεροσκαφών, αποθήκες και υποδομές διαβίωσης προσωπικού- παρέπεμπε ευθέως σε μια ανεξάρτητη δομή που θα μπορούσε να δεχθεί και να αξιοποιήσει επιχειρησιακά τουλάχιστον μία Μοίρα μαχητικών αεροσκαφών σε μόνιμη βάση.

Κάτι τέτοιο δεν έμελλε να υιοθετηθεί ποτέ, με τη χρήση του να περιορίζεται στον ρόλο του εναλλακτικού αεροδρομίου τόσο σε περιόδους κρίσης όσο και για αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων σε αεροσκάφη που επιχειρούσαν στην περιοχή του.

Τον Απρίλιο του 1973 η Αεροπορία Στρατού μετέφερε τη Σχολή Αεροπορίας Στρατού και το 25ο ΣΕΑΣ. Δυστυχώς αυτή η επιλογή δεν μακροημέρευσε και ενάμιση χρόνο μετά, τον Οκτώβριο του 1974, επέστρεψε πίσω στο Στεφανοβίκειο.

Το αεροδρόμιο χρησιμοποιούνταν από τη Πολεμική Αεροπορία, μιας και σε αυτό στάθμευαν η 132 Σμηναρχία Μάχης (132 ΣΜ) καθώς και πυροσβεστικά αεροπλάνα της 359 ΜΑΕΔΥ μέχρι το 2014.

Δημήτρης Παπαδάκης