FaceBook

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

50 χρόνια από το σεισμό στο Ξηρόμερο (1966-2016)


          Το 1966 κυκλοφόρησε από τα μέλη της Εταιρείας Ελληνικών Σπουδών το 20σέλιδο έντυπο με τίτλο “ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΞΗΡΟΜΕΡΟ” και αναφέρεται στο σεισμό που έγινε πριν από 50 χρόνια στην επαρχία Βονίτσης και Ξηρομέρου.
   Ο σεισμός έγινε στις 04:40, 29 Οκτωβρίου 1966. Επλήγεισαν κατά κύριο λόγο η Κατούνα, οι Φυτείες, η Κωνωπίνα, Τρύφος, Παπαδάτος και Άγιος Νικόλαος.
        Από το σεισμό υπήρξαν 1 νεκρός και αρκετοί τραυματίες.......



   Σύμφωνα με το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Αστεροσκοπίου Αθηνών ο σεισμός ήταν έντασης 5,8 της κλίμακας Ρίχτερ.
    Υπήρξαν επίσης πάρα πολλές υλικές ζημιές σε καταστήματα και κτήρια

Πηγή: http://thoasaitolos.gr/thoas/?p=2406

    Στις 29 Οκτωβρίου του 1966 ισχυρός σεισμός (Μ=6,0) έπληξε την Αιτωλοακαρνανία (Κατούνα VIII - Φυτείες VII). 1 άνθρωπος σκοτώθηκε και 43 τραυματίστηκαν. 25 κτίρια καταστράφηκαν ενώ 968 υπέστησαν βλάβες. Ρωγμή μήκους 2km και πλάτους 1-2cm εμφανίστηκε στην Αμφιλοχία μεταξύ της αποβάθρας του λιμανιού και της παραλιακής οδού.

Η Εκπαιδευτικός Βάσω Καρέλου, απο την Κατούνα, μικρό κοριτσάκι τότε, θυμάται τις δραματικές στιγμές και γράφει στη εξαίρετη σελίδα: Αιτωλία και Ακαρνανία στο πέρασμα του χρόνου, για το σεισμό: 

Βασιλική Καρέλου: Εγώ τον έζησα! στο χωριό μου την Κατούνα! Το πρόσωπο που σκοτώθηκε ήταν η συμμαθήτρια και φίλη μου, η Άννα Παπαβασιλείου, μαθήτρια της τρίτης Δημοτικού! 
   Ήταν πολύ σκληρός αποχωρισμός,, για όλη την τάξη μας και για μένα!. Έχω τη μορφή της, στη μνήμη μου και στην καρδιά μου! 
      Η γέφυρα της λίμνης Αμβρακίας είχε πάθει καθίζηση! Το επίκεντρο ήταν - λέγανε- στη λίμνη Αμβρακία, κάτω από το εκκλησάκι τ΄Αγριλιού. Είχαν έρθει-λέγανε στο χωριό- βατραχάνθρωποι κι ερευνούσαν. 
    Το σπίτι μας, τριώροφο, έπαθε μεγάλες ζημιές και το κατεδαφίσαμε. Ζήσαμε σε σκηνές και στο υπόγειο μέχρι που το ξαναχτίσαμε! Είχαμε, όμως, τους δικούς μας ανθρώπους γύρω μας. Ήμασταν σ΄αυτό το γεγονός όλοι μαζί κι αυτό μας έδινε δύναμη. 
    Είχαμε και γάμο στο χωριό τη μέρα του σεισμού. Η εκκλησία του χωριού μας, έπαθε κι αυτή μεγάλες ζημιές κι αργότερα την κατεδάφισαν και την ξανάφτιαξαν. 
    Ο γάμος, παρ' ολα αυτά, έγινε και το τραπέζι έγινε και τραγούδησαν. Ο γαμπρός ήταν ο Σίμος Σκυφτούλης και η νύφη η Νίκη Νικάκη, καλοί συγγενείς μου. Το σπίτι τους κολλητά με το δικό μας, καταστράφηκε. Η νύφη "προσκύνησε" στη σκηνή, αντί για το τριώροφο! Κι όλα τα ξανάφτιαξαν κι έκαναν παιδιά κι εγγόνια κι έζησαν με αγάπη! Κι η ζωή ξαναπήρε το δρόμο της!







1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Μείναμε σε σκηνές αγαπητό Ξηρόμερο news όλο το χειμωνα οπως αυτη στην αρχή του αρθρου σας.Ηρθαν συσσίτια σε στρατιωτικές σκηνές στο προαύλιο του Δημοτικού για εμας(μικρά τότε)και διανομή ρουχισμού.Το κορίτσι που χαθηκε συμμαθήτρια..