FaceBook

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΗ: Η Βενετία των Ελλήνων

Campo dei Greci, Rio dei Greci, Ponte dei Greci, San Giorgio dei Greci…

«Ω Βενετία, πόλις από χρυσάφι και από σμάλτο,
Κορόνα στη λαμπρότητα της Αδριατικής,
Μέγα Κανάλι, Γέφυρα των Στεναγμών, Ριάλτο,
Ω θύμηση ανεξάλειπτη μιας εκθαμβωτικής 
νύχτας, που περπάτησα στη μυθική πλατεία 
του Αγίου Μάρκου μπρος εις το παλάτι των Δουκών…»
Κ. Καρυωτάκης

Γράφει η Δρ. Μαρία Ν. Αγγέλη

Βενετία: Ένα ποιητικό τοπίο πάνω σε 118 νησιά της απέραντης λιμνοθάλασσας με τα 157 κανάλια!
    Μια εκθαμβωτική σύνθεση με αρχοντικά, παλάτια, εκκλησιές, γέφυρες, κανάλια και γόνδολες απλώνεται μπροστά στα γεμάτα δέος βλέμματα του κάθε επισκέπτη…
  Ας περιηγηθούμε σε κάποια από τα αξιοθέατα αυτής της Ρομαντικής πόλης:

Στην καρδιά της Βενετίας
Ο Προστάτης Άγιος: Στην κύρια πλατεία της Βενετίας, την πλατεία Αγίου Μάρκου υπάρχει ο καθεδρικός ναός του Αγίου Μάρκου.
      Το 828 σύμφωνα με την παράδοση δύο Βενετοί έμποροι μετέφεραν από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στη Βενετία το λείψανο του Ευαγγελιστή Μάρκου που έμελλε να αναγνωριστεί ως προστάτης Άγιος  της πόλης. Και το λιοντάρι του Ευαγγελιστή, που σύμφωνα με μια παράδοση είχε θεραπευτεί από τον ίδιο, καθιερώθηκε ως έμβλημα της πόλης..........

 
     O ναός αρχικά χτίστηκε κατά το πρότυπο  του ναού των Αγίων Αποστόλων της Κωνσταντινούπολης. Η βασιλική του Αγίου Μάρκου έχει υποστεί πολλές αλλαγές στο πέρασμα των χρόνων και σήμερα αποτελεί ένα κράμα πολλών αρχιτεκτονικών στυλ.

Ο Περίβολος των Ελλήνων: Πίσω από την πλατεία του Αγίου Μάρκου, piazza San Marco χτυπά η ελληνική καρδιά της Βενετίας.
   Οι Έλληνες επισκέπτες και όχι μόνο περιηγούνται στον Περίβολο των Ελλήνων της πόλης. Ως Ελληνίδα, greca, αισθάνομαι την ανάγκη να περιηγηθώ σ’ αυτό το χώρο που κάποτε ανθούσε ο Ελληνισμός…
Campo dei Greci. Εδώ τα ίχνη των Ελλήνων χαράχτηκαν στο βάθος αιώνων. Εδώ οι Έλληνες διεκδίκησαν  μία περίοπτη θέση στη ζωή της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας. Ένα μνημειακό συγκρότημα υπάρχει εδώ στο κέντρο της πόλης.
     Το βλέμμα και η καρδιά αγκαλιάζουν αυτό το χώρο που αφηγείται την ιστορία των Ελλήνων της Βενετίας. Μια ιστορία αιώνων… Μια ιστορία που αρχίζει από τότε που η Βενετία ήταν βυζαντινή επαρχία, συνεχίζεται και μετά την αυτονόμησή της… μέχρι σήμερα.
    Έμποροι, ναυτικοί, λόγιοι από διάφορες ελληνικές περιοχές μετά την τέταρτη σταυροφορία (1204) εγκαθίστανται στη Βενετία και αρχίζουν να ασκούν με επιτυχία τα επαγγέλματά τους.
    Πολλοί  Έλληνες επίσης, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453) βρίσκουν καταφύγιο στη Γαληνοτάτη. Το 1479  υπολογίζονται σε 4-5.000 άτομα.

Η Ελληνική Αδελφότητα: Η ιστορία της Ορθόδοξης Ελληνικής Αδελφότητας αρχίζει επίσημα το Νοέμβριο του 1498,με την άδεια του Συμβουλίου των Δέκα. Ήταν η ανώτατη αρχή που διοικούσε τη Δημοκρατία του Αγίου Μάρκου.
Με την είσοδο  του Μ. Ναπολέοντα στη Βόρεια Ιταλία (1797) η Δημοκρατία καταλύθηκε. Η παρακμή της Ελληνικής Αδελφότητας συμβαδίζει με την παρακμή της Βενετίας.
Μετά την επανάσταση και απελευθέρωση της  Ελλάδας οι περισσότεροι Έλληνες επιστρέφουν στην πατρίδα…

Άγιος Γεώργιος, San Giorgio dei Greci
   Η Ορθόδοξη Ελληνική Αδελφότητα θα δημιουργήσει τον πρώτο πυρήνα της ελληνικής κοινωνικής ζωής. Με βάση την αδελφότητα  στις αρχές του 16ου αι. οι Έλληνες θα διεκδικήσουν για  δεύτερη φορά το δικαίωμα της άσκησης λατρείας σε  δική τους εκκλησία.
   Η ανέγερση του ναού του Αγίου Γεωργίου άρχισε το 1539 και ολοκληρώθηκε το 1573. Μετά το ναό οικοδομείται το καμπαναριό, που θα γείρει και θα παραμείνει έτσι κεκλιμένο μέχρι σήμερα, χαρίζοντας μια γραφικότητα στο κτηριακό σύνολο. Ένας φάρος της Ορθοδοξίας.
  Στον αύλειο χώρο του ναού υπάρχει ένα σφραγισμένο πηγάδι. Τα πηγάδια κάποτε ήταν ο τρόπος ύδρευσης της Βενετίας. 
    Στον εξωτερικό τοίχο  μια μαρμάρινη επιγραφή θυμίζει τα 500 χρόνια  της Ελληνικής Κοινότητας 1498-1998.
 Στη διακόσμηση του εσωτερικού του ναού συμμετείχε ο Κρητικός Αγιογράφος Μιχαήλ Δαμασκηνός, που ζωγράφισε το μεγαλύτερο μέρος του εικονοστασίου.
    Το 1991 με απόφαση του οικουμενικού Πατριαρχείου θα συσταθεί η Ιερά Μητρόπολη Ιταλίας και Εξαρχία Νοτίου Ιταλίας  με την ενθρόνιση του πρώτου μητροπολίτη.

Η Φλαγγείνιος σχολή και το Νοσοκομείο: ο Κερκυραίος δικηγόρος Θωμάς Φλαγγίνης κληροδοτεί στην Αδελφότητα το 1644 ένα  αξιόλογο κληροδότημα, δύο εξαιρετικής αρχιτεκτονικής κτήρια. Επιθυμία του να ιδρυθεί Σχολείο για την προετοιμασία εμπόρων και εκκλησιαστικών στελεχών. Έτσι γεννιέται η Σχολή.
     Επιθυμούσε επίσης, να ιδρυθεί και Νοσοκομείο για τη νοσηλεία όσων Ελλήνων ασθενούν εντός και εκτός της Βενετίας. Το νοσοκομείο λειτούργησε στο κτήριο  δίπλα στη σχολή.
    Ο ίδιος προέβλεψε να βοηθήσει οικονομικά άπορες νέες της εποχής όταν ήθελαν να παντρευτούν ή να ακολουθήσουν το μοναχισμό.

Το Μουσείο
    Σήμερα στη θέση του νοσοκομείου που λειτούργησε ως τις αρχές του 20ου αι.  είναι το Μουσείο Βυζαντινών και μεταβυζαντινών εικόνων. Πρόκειται για μια μοναδική συλλογή εικόνων καθώς και αξιόλογων τεκμηρίων της ιστορίας των Ελλήνων της Βενετίας.

Το  Ελληνικό Ινστιτούτο
     Μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου, το 1948, μια μορφωτική συμφωνία Ελλάδας –Ιταλίας επιτρέπει στην Ελλάδα να ιδρύσει το Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών σπουδών   και στην Ιταλία να επαναλειτουργήσει στην Αθήνα την Ιταλική Σχολή και το Ιταλικό Ινστιτούτο.
   Το Ινστιτούτο στη Βενετία αρχίζει να λειτουργεί  το 1958  στη θέση της Σχολής και συνεχίζει μέχρι σήμερα να προσφέρει πολύ σημαντικό έργο:
     Με  την αξιοποίηση του πνευματικού πλούτου της παλαιάς Ελληνικής κοινότητας της Βενετίας, με διάφορες Πνευματικές εκδηλώσεις, με διεθνή Συνέδρια και προπαντός με τα σημαντικότατα Αρχεία του.
   Είναι πρεσβευτής τoυ πολιτισμού της Ελλάδας στο εξωτερικό…

Το γεφύρι των Ελλήνων, Ponte dei Greci: Βγαίνοντας από  το χώρο του κτηριακού συγκροτήματος: Άγιος Γεώργιος, Μουσείο, Ινστιτούτο, στέκομαι στο μικρό γεφύρι των Ελλήνων και προσπαθώ να απαθανατίσω με τη μηχανή μου αυτά τα κτήρια που αποτελούν υλικά τεκμήρια της διαχρονικής πορείας του Ελληνισμού στην καρδιά της Βενετίας…
 Νιώθω περηφάνια ως Ελληνίδα!
   Το κανάλι των Ελλήνων, Rio dei Greci: οι γόνδολες με τους τουρίστες γλιστρούν αθόρυβα στα γαλαζοπράσινα νερά του καναλιού… 
Γόνδολες: Πρόκειται για ιδιαίτερα σκάφη που αναλλοίωτα από τους μεσαιωνικούς χρόνους μέχρι σήμερα συνεχίζουν το σεργιάνι στα γραφικά κανάλια της Γαληνοτάτης… 
    Σαν λυγερές σινιόρες με μαύρο φόρεμα και διάφορα στολίδια λικνίζονται και προκαλούν το θαυμασμό όλων!
    Χιλιάδες επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφοι τις απαθανατίζουν με το φωτογραφικό φακό τους! Πάμπολλοι επώνυμοι και ανώνυμοι ζωγράφοι κάνουν τα πορτραίτα τους καθώς αυτές ποζάρουν με υπόκρουση κάποιο κονσέρτο του Βιβάλντι!!!
     Καθώς απολαμβάνω το γλίστρημα μιας γόνδολας στο κανάλι, γλυκά φτάνει στ’ αυτιά μου το τραγούδι  του γονδολιέρη!!! 
Αλήθεια, πόσο απέχει το όνειρο από την πραγματικότητα ;

Αποχαιρετώ με συγκίνηση και θαυμασμό τη γειτονιά των Ελλήνων με την υπόσχεση  ότι θα ξανάρθω… Και χάνομαι στους δρόμους της Ρομαντικής  πόλης…

«Γεια σου χαρά σου Βενετιά
βγήκα σε θάλασσα πλατιά
και τραγουδώ στην κουπαστή
σ’ όλο τον κόσμο ν’ ακουστεί…»
[στίχοι: Ν. Γκάτσος
Μουσική: Στ. Ξαρχάκος]















Δεν υπάρχουν σχόλια: