FaceBook

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Μεσολόγγι: Αξίζεις καλύτερη τύχη…

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΠΕΛΑΔΕΣ

Γράφει ο: Χρήστος Γερ. Σιάσος  
                        Καθηγητής

«Πτωχό Μεσολόγγι… όλη η Δόξα της γης
Με σε αν μετρηθεί, δε θα φθάσει όση κι όση
Τη λάμψη εκείνη της θείας σου αυγής
Να σβήσει ποτέ ή να θαμπώσει…»
Μιλτιάδης Μαλακάσης
       
      Με το πέρασμα του χρόνου και με σκεπτικό τη σημερινή κατάσταση που βρίσκεται η πόλη του Μεσολογγίου και η ευρύτερη περιοχή, λόγο της οικονομικής κρίσης, και με δεδομένο ότι «αποψιλώθηκαν» υπηρεσίες και άλλες δομές που έφερναν οικονομικά οφέλη στον τόπο μας, θα πρέπει να στραφούμε σε νέους «δρόμους» και να αναζητήσουμε καινούργιες προοπτικές Γαλάζιας ανάπτυξης για την περιοχή μας, που κάποτε φάνταζαν όνειρο…
      Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος για προοπτικές Γαλάζιας ανάπτυξης που θα μπορούσε να αρχίσει από την θαλάσσια περιοχή και όπως κάποιοι Επιστήμονες λένε, ότι για να γίνει αυτό θα πρέπει να προηγηθούν χωροταξικές βελτιώσεις που έπρεπε να είχαν γίνει από χρόνια, κανείς όμως Δημοτικός Άρχων δεν το τόλμησε, το γιατί, αυτοί  ξέρουν….........


    
     Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου και κατ΄ επέκταση όλα τα δυτικά παράλια της  περιοχής μας, Λούρος και αλλού, προσφέρονται για θαλάσσια ξενοδοχειακά συγκροτήματα  για την εξυπηρέτηση οικοτουριστικής ανάπτυξης με πολλές δραστηριότητες, με κανόνες, όρους και προϋποθέσεις σύμφωνα με τις Διεθνείς Συνθήκες και Κανονισμούς.
      Σήμερα που κάποιοι Ρώσοι, Εμίρηδες και Σεΐχηδες αναζητούν να επενδύσουν στην περιοχή μας αγοράζοντας ακόμα και νησιά για τις απολαύσεις  των, σήμερα που όλοι δέχονται ως «ώριμο» προϊόν τον τουρισμό, θα μπορούσαμε να προβάλουμε παράλληλα με την Ιστορία μας και τον Πολιτισμό μας,  τα όμορφα τοπία για ξενοδοχειακές επενδύσεις έτσι όπως εμείς θα τις θέλαμε.  Ένα «νησιωτικό σύμπλεγμα» από πελάδες, όπως φαίνεται στη φωτογραφία, θα ήταν μια ιδανική περίπτωση ανάπτυξης για τον τόπο μας.

Μια μικρή όαση, έργο Γαλάζιας ανάπτυξης για την περιοχή μας

        Οι πελάδες, όπως όλοι μας γνωρίζουμε, ήταν τα καταλύματα που προστάτευαν τους ψαράδες κατά τη διάρκεια της αλιευτική τους βάρδιας, είναι το σύμβολο της λιμνοθάλασσάς μας.   Σήμερα που η τεχνολογία προχώρησε πάρα πολύ, μπορούμε να «γεμίσουμε» μεγάλα τμήματα της λιμνοθάλασσας με τα όμορφα αυτά κομψοτεχνήματα με μοντέρνα μηχανική και αρχιτεκτονική, με λειτουργικές ανέσεις για χειμώνα και καλοκαίρι.  Τελευταία ακούμε, διαβάζουμε στον τύπο ότι θα συνδεθούμε ακτοπλοϊκώς με τα Ιόνια νησιά, θα φέρουμε και υδροπλάνα, θα  αξιοποιήσουμε το λιμάνι μας, τα λουτρά της Αγίας Τριάδος και τόσα πολλά θα… και από τα πολλά θα, μας προλαβαίνουν τα γεγονότα που για κάποιους λόγους, ακυρώνονται όλα τα παραπάνω. 
         Για την  πρότασή μας αυτή  θα μπορούσε ο Δήμος να προχώρηση μια επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση, να γίνει αποδεκτή, να στηριχθεί και να προβληθεί από κοινού από φορείς της περιοχής μας όπως, τη Λιμενική Επιτροπή, Πολιτιστικούς Φορείς όπως, ο Λαογραφικός-Πολιτιστικός Σύλλογος Μεσολογγίου, Σύλλογος Φίλοι της Λιμνοθάλασσας,  το Τ.Ε.Ε. παράρτημα Αιτωλοακαρνανίας, το Επιμελητήριο Αιτωλοακαρνανίας, να ενισχυθεί τηλεοπτικά από το τοπικό μας δίκτυο του ΑΧΕΛΩΟΥ ΤV,  η δε  χρηματοδότηση  της όλης μελέτης και του έργου να ενταχθεί σε Ευρωπαϊκά αναπτυξιακά προγράμματα, 2014 - 2020 ή από άλλα χρηματοδοτικά μέσα, όπως Επενδυτές, ντόπιοι και ξένοι με ανάρτηση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος στο Διαδίκτυο. 
        Η πρόταση αυτή μπορεί να περιλαμβάνει θαλάσσιες και χερσαίες διαδρομές, διάφορα παρατηρητήρια, Θρησκευτικών, Ιστορικών και  Αρχαιολογικών χώρων, με ανάλογες ξεναγήσεις. Με  όλες αυτές τις δραστηριότητες η περιοχή μας θα αλλάξει εντελώς θέση και θα ξεφύγει από την «μιζέρια» θα πάρει το δρόμο της ανάπτυξης, θα ενταχθεί στον τουριστικό χάρτη της Ελλάδας και του Εξωτερικού, όπως τόσες άλλες γειτονικές περιοχές, Λευκάδα, Ζάκυνθος κ.τ.λ. που όλες τις ημέρες του χρόνου δέχονται τουρίστες.

      Όλα αυτά όμως για να γίνουν χρειάζονται Δημοτικές Αρχές που να νοιάζονται και να αγαπούν τον τόπο τους να έχουν όραμα και να προλαβαίνουν τα γεγονότα και όχι να τους προλαβαίνουν αυτά, όπως συνέβη τελευταία με το Κατάκολο. Ίδωμεν. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: